باغ بی برگی

من اگر برخیزم

تو اگر برخیزی

همه برمی‌خیزند

من اگر بنشینم

تو اگر بنشنینی

چه کسی برخیزد؟

چه کسی با دشمن بستیزد؟

چه کسی

پنجه در پنجه هر دشمن دون

- آویزد.

به یاد مانده از آن روزها مرا، که هنوز

فراز پله دانشکده نگاهی گرم

از آن دو چشم گدازنده

جان من آشفت

به آن نگاه تو دل گشت آشنا

- که هنوز

به آن نگاه می‌اندیشم

آن گدازنده

همان نگاه

    که از پله‌های سنگی ظهر

ظهور حادثه ای بود در تپیدن دل

دلی که گشت گرفتار ماجرا

     - که هنوز ....

 

حرف را باید زد

درد را باید گفت

تو مپندار که خاموشی من

هست برهان فراموشی من

تو اگر برخیزی

من اگر برخیزم

همه ...